هیچ نوع فعالیت جنسی, بیشتر از خود رضایی مورد بحث قرارنگرفته, صریح تر و آشکارتر محکوم نگشته است و در عین حال, جهانگیرتر انجام نشده است.
تحقیقات آلفرد کینزی, در مورد شیوع خود ارضایی, حاکی از آن است که تقریباً همة (%100) مردان و سه چهارم (%75) زنان, زمانی در طول عمر خویش, خود ضایی کرده اند.
تحریم های اخلاقی بر علیه خود ارضایی موجب پدید آمدن چالش های ذهنی مثل پیدایش و ایجاد بیماری های روانی و جسمانی یا کاهش توانایی جنسی در نتیجة این عمل شده است.
واقعیت این است که شواهد اختصاصی به نفع یا رد همه این ادعاها وجود ندارد.
از جمله این چالش ها و عوارض, می توان به:
پیدایش کوری, ضعف و اختلالات بینایی, لرزش و رعشه بدن و اندام ها, ریزش مو و کچلی, کمر درد و ضعف و انحنای ستون فقرات, از دست رفتن شجاعت, زور عضلانی و قوای جسمانی و اختلالات, بیماریهای عصبی و روانی و حتی جنون و دیوانگی و . . . اشاره نمود.
البته گاهی افسردگی, اضطراب و بدین ترتیب لرزش بدن و دست ها, ریزش مو و ضعف بینایی (غیر ارگانیک) در افراد خود ارضاء مشاهده می شود که ثانوی به احساس گناه و عذاب وجدان خود آگاه و یا نا خودآگاه بوده, ( تعارض و عقده های روانی confilicts) در طبفه بندی اختلالات اضطرابی, هیستری و اختلال تبدیلی (conversion) قرار می گیرند.
خود ارضایی فقط وقتی یک نشانه روانی بیمار گونه به شمار می آید که به صورت وسواس گونه و خارج از کنترل ارادی شخص درآید. در چنین حالتی نه به دلیل ماهیت جنسی آن, بلکه به دلیل خاصیت وسواسی و جبریش نشانه ای از یک اختلال هیجانی محسوب می شود.
آلفرد کینزی, خود ارضایی را در مردان شایعتر از زن ها یافت, ولی امروزه احتمالاً این تفاوت وجود ندارد یا در حال کاهش است.
دفعات خود ارضایی از 3 الی 4 بار در هفته در دوران نوجوانی, تا یک تا دو بار در هفته در بزرگسالی متفاوت است. این حالت در بین افراد متأهل نیز شایع است.
خود ارضایی هنگامی بیمارگونه و همراه با عوارض محسوب می شود که:
1 ) تنها شکل فعالیت جنسی در بزرگسالی باشد
2) چنان به افراط صورت گیرد که حاکی از وجود یک وسواس عملی یا اختلال عملکرد جنسی باشد
3) وقتی مستمراً به رابطه جنسی با فرد دیگری ترجیح داده شود.

ادیان و مذاهب الهی – ازجمله دین مبین اسلام – خود ارضایی و به خصوص جنبه های وسواسی, افراطی و مستمر آن را, مطرود و ناپسند می دانند.
علاقمندان به مطالعه نظر اسلام راجع به خود ارضایی, می توانند به کتاب «گناهان کبیره آیت الله شهید دستغیب» مراجعه نمایند.
بسیاری از جوانان و نوجوانان, به دلیل تعارضهای روانی حاصل از تحریم های اخلاقی و ناآگاهی در مورد خود ارضایی, دچار استرس, اضطراب و تنش های روحی روانی و افسردگی می شوند. برخی از آنها به دنبال شکست در ترک دائمی خود ارضایی و شدت یافتن اضطراب و افسردگی اشان, به سوء مصرف سیگار, الکل, مواد مخدر و قرص های آرام بخش پناه می آورند. مواردی از افسردگی و خودکشی به دنبال احساس گناه و عذاب وجدان افراطی ناشی از انجام خود ارضایی مشاهده شده است.
برخی از راهکارهای درمانی:

* هر روز صبح سعی نمائید پنج دقیقه ورزش سبک بکنید.
* تابستان به شنا بروید و در زمستان با یافتن سرگرمی های دیگر فکر خود را انصراف دهید.
بر بستر بسیار نرم ومحرک نخوابید. اگر بستر شما خشن باشد قدر مسلم آن است که دیرتر شما را تحریک خواهد کرد
* زودتر از عادت معمول از خواب برخیزید.
* هنگام خفتن بر پشت بخوابید و سعی نمائید با محل نرم تماس نداشته باسید.
* از به یاد آوردن فیلمهای محرک که جز تحریک شما ثمری ندارد گریزان باشید. به جای آن بدیدن فیلمهای اخلاقی و درامهای زندگی بروید.
* اگر دیر به بستر بروید و تا وقت خواب خود را در بستر نبرید، خواب شما را زودتر در بر خواهد گرفت و فرصت نخواهید داشت به چیزی فکر کنید.


   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٧:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٢