شنیدن ندای درونی 'طبیعی' است...

روانشناسان می گویند اگر شما آواهایی خیالی می شنوید که شما را خطاب قرار می دهند، نگران نشوید؛ زیرا امری شایع و طبیعی است.

پژوهشگران دانشگاه منچستر می گویند برخلاف یک باور قدیمی شنیدن صدایی خیالی در سر، نشانه ای از بیماری روانی نیست.

در واقع بسیاری از کسانی که چنین آواهایی را می شنوند در جستجوی درمان برنمی آیند و می گویند

که این آواها تاثیر مثبتی در زندگی شان داشته و احساس آرامش یا الهام به آنها می دهد.

تفاوت های فردی

آیلیش کمپبل پژوهشگر روانشناسی در این باره می گوید: ''ما می دانیم که بسیاری از مردم آواهای خیالی می شنوند

ولی هرگز درصدد مراجعه به متخصصان بهداشت روانی برنمی آیند.''

برخی از کسانی که چنین صداهایی را شنیده اند می گویند که انگار کسی شما را به نام صدا کرده است.

برخی از مردم همچنین می گویند هنگامی چنین صداهایی را می شنوند که گویی افکاری از خارج وارد سرشان می شود

و گاه این صدا خود وارد گفتگو با فرد می شود.

پژوهشگران دانشگاه منچستر می خواهند در این باره تحقیق کنند که چرا برخی از مردم با دیدی مثبت به این آواها می نگرند

و برخی دیگر وحشت زده شده و درجستجوی کمک برمی آیند.

خانم کمپبل می گوید: ''به نظر نمی رسد که شنیدن چنین آواهایی به خودی خود مشکل زا باشد.

آن چه مهم تر به نظر می رسد چگونگی تلقی افراد از این صدا ها است.''

وی می گوید عواملی چون تجارب زندگی و اعتقادات ممکن است در این امر موثر باشد.

مضمون آواها

این روانشناس می گوید: ''اگر فرد در حال رویارویی با یک ضربه روانی باشد یا خودش را آسیب پذیر یا در معرض پرخاشجویی دیگران بیابد ممکن است

این آواها را مخرب، خصومت آمیز و غلبه گر بیابد.

اگر فرد برداشت منفی نسبت به این آواها داشته باشد وآن را نشانه بیماری روانی بداند، دچار مشکلات بیشتری خواهد شد.

دکتر کمپبل، روانشناس

در همین حال وی می گوید که کسانی که تجارب مثبت بیشتری در زندگی داشته اند و بینش بهتری نسبت

به خود و دیگران دارند بیشتر از این آواها استقبال می کنند.

تحقیقات پیشین نشان داده بود، اغلب کسانی که چنین آواهایی می شنیدند کودکی دهشت باری داشته اند.

دکتر کمپبل هشدار می دهد گاهی فرد تصور کند که شنیدن این صداها نشانه بیماری روانی است

و از صحبت کردن در این باره با دیگران خود داری می کند که در این صورت بیشتر هراسان خواهد شد.

پرفسور ماریوس روم مدیر موسسه ای به نام ندای درونی، می گوید: ''به دلیل سوء تفاهم و وحشتی که در جامعه و مفاهیم روانپزشکی

در باره شنیدن آواهای درونی وجود دارد، مردم عموما از آن به عنوان نشانه ای از بیماری یاد می کنند

که باید از شر آن خلاص شد و به این ترتیب محتوا و معنای تجربه این آوا کمتر مورد بحث قرار گرفته است.''

وی می گوید تحقیقات آنها نشان می دهد هفتاد درصد کسانی که این صداها را شنیده اند گفته اند که

یک رخداد دهشت زا را در زندگی شان تجربه کرده اند که زمینه ساز پدیداری این آواها شده اند.

به این ترتیب وی معتقد است گفتمان در باره این آواها و برجستگی پیامی که برای فرد در خود نهفته دارد از اهمیت بسیاری برخوردار است

و می تواند از اظطراب و انزوای فرد بکاهد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۳:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٠